معرفی شهرستان بوانات

شهرستان بوانات به مرکزیت شهر بوانات در شمال شرقی استان فارس قرار گرفته است.

این منطقه علاوه بر جاذبه‌های تاریخی و مذهبی، دارای طبیعتی بکر و زیبا و تفرجگاه‌های طبیعی فراوانی است. آب و هوای سرد و زمستانی و کوه‌های پربرف، بهار و تابستان خنک و باصفایی را برای این شهرستان ایجاد کرده است. شهرستان بوانات از شمال با شهرستان ابرکوه (استان يزد)، از شرق با شهرستان خاتم (استان یزد)، از جنوب با شهرستان‌ سرچهان و از غرب با شهرستان‌ خرم‌بید در همسايگی است. شهر بوانات در 220كيلومتری شمال شرقی شيراز قرار گرفته است.

جاذبه‌های گردشگری شهرستان بوانات

مسجد جامع سوریان، پل بزرگ سوریان، چهار طاق ساسانی، امامزاده شاه میرحمزه، قلعه تاریخی سیمکان، کاروانسرای برد شیراز، تفرجگاه پیر کدوئیه، غار کان گوهر، گورستان تاریخی سوریان، شاه خاقان، آثار تاریخی روستای شیدان، روستای هدف گردشگری بزم، امامزاده بی‌بی خاتون.

جاذبه‌های تاریخی و باستانی شهرستان بوانات

چهارطاقی ساسانی

در روستای مُنج شهرستان بوانات و در بالای یک تپه در کنار رودخانه، بنایی عظیم بوده که امروزه تنها چهار ستون همراه با طاق‌های متصل به آن برجای مانده است. بعضی از کارشناسان بر اين باوراند که بنای ياد شده، بنایی آیینی-مذهبی بوده و به دوران ساسانی تعلق دارد. حوض آبی که در وسط بنا قرار دارد احتمالاً محل تطهیر بوده است. اهالی روستای منج از این بنا به عنوان قلعه حیدربیگ یاد می‌کنند. این بنا در سال 1380 به ثبت آثار ملی و تاریخی درآمده است.

پل آجری (بزرگ) سوریان

این پل که روی رودخانه اعظم قرار گرفته، متعلق به دوره صفویه است و تاریخ نگاران، تاریخ ساخت آن را نیمه‌های صده هفتم تا هشتم قمری می دانند که در متون تاریخی به پل آجری سوریان و در منطقه، به پل بزرگ معروف است.

این پل در گذشته، واسطه ارتباطی مردم این شهر با اهالی روستاهای جنوب این شهرستان بوده و مصالح به کار رفته در آن سنگ گچ ساروج و نمای آجر است. پل بزرگ، دارای یک دهنه و دو پایه با قوسی هشتی است که به آن جلوه‌ای زیبا و هنری بخشیده است. این بنا که از آثار ثبت ملی است، در سال 1384 توسط میراث فرهنگی مرمت گردیده است.

کاروانسرای برد شیراز

این بنا قلعه‌ای است مستحکم و عظیم باقی مانده از دوران صفویه که البته بعضی معتقداند بنای اولیه کاروانسرا مربوط به دوره ساسانی است. این بنا که در آبادی برد شیراز قرار دارد، درحقیقت اتراقگاه کاروان های تجاری بوده که از این مسیر به طرف شرق ایران طی طریق می کردند.

همچنین یکی از انشعابات جاده ابریشم نیز از مسیر این کاروانسرا می گذشته است. این بنا که در منطقه‌ای کویری واقع شده، در بعضی از کتب قدیمی فارس از آن به نام عروس کویر یاد کرده‌اند. بنای فوق دارای 6 برج دیده بانی با تیرکش‌های متعدد و همچنین یک قسمت شاه‌نشین و انباری های نسبتاً بزرگ و محل نگهداری احشام است. این بنا نیز از آثار ثبت ملی و تاریخی و تحت حفاظت میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری فارس است.

جاذبه‌های مذهبی

مسجد جامع سوریان

بنای اصلی این مسجد به دوران ساسانیان برمی گردد و در زمان عضدالدوله دیلمی تغییر کاربری یافته و به مسجد تبدیل شده است. مسجد جامع در دوره‌های گوناگون به صورت عمده بازسازی و قسمت‌هایی به آن افزوده شده است. قسمت‌های داخلی گنبد، منقوش به آیات قرآنی است که از سده ششم برجای مانده است. این بنا در مرکز شهر سوریان و بافت قدیمی شهر قرار دارد. این اثر ثبت ملی تاکنون چندین بار مرمت گردیده است.

منبر مسجد جامع سوريان

اين منبر در سال 771 هـ. ق. به دستور مظفرالملك، از محل ماترك خواجه سعدبن زنگی و از چوب چنار ساخته شده است و دارای 11پله است. اين منبر دارای طراحی زيبا و منبت‌كاری بی‌مانندی است و هم اكنون در موزه ايران باستان تهران نگهداری می‌شود.

امامزاده شاه میرحمزه(ع)

بقعه شاه میر حمزه بن موسی بن جعفر(ع) از بناهای مذهبی بوانات است که در روستای بزم و 18کیلومتری جنوب شرقی شهر بوانات قرار دارد و در میان مردم شهرستان به امامزاده بزم معروف است.

تاریخ بنای ياد شده به دوران صفویه می‌رسد و بر اساس نوشته‌های متون تاریخی، معجر چوبی آن که از سه طرف منقوش و کنده‌کاری شده، به دستور شاه عباس ساخته شده است.

از نکات قابل توجه این بنا، گنبدی بلند به ارتفاع حدود 16متر با کاشی کاری‌های فیروزه‌ای، مدور و منقوش به کتیبه‌های کوچک با خط کوفی بنایی است که پیرامون بنا را با آن تزیین کرده‌اند. همچنین در محوطه این بنا، قناتی با آب گوارا و درختان چنار کهنسالی که قدمت برخی از آنها به بیش از چند صد سال بازمی‌گردد وجود دارد که به این منطقه جلوه ویژه‌ای داده است.

این بنا از آثار ثبت ملی و تحت حفاظت اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری فارس است.

جاذبه‌های طبیعی گردشگری

چشمه پیر کَدوئیه

در این مکان چشمه‌های جوشانی جاری است که بخش گسترده‌ای را زیر پوشش خود قرار داده است. در نزديكی چشمه، درختان تنومند و بزرگی است که توجه هر بیننده‌ای را به خود جلب می‌نماید.

هر ساله تعداد بی‌شماری از گردشگران شهرستان‌های مجاور، برای گذران اوقات فراغت خود به این محل سفر می‌نمایند. این چشمه در غرب شهر مزایجان و در 40کیلومتری شهر بوانات قرار گرفته است. در گذشته، آب این چشمه نزد عشایر و دامداران منطقه از تقدس خاصی برخوردار بوده است. به عنوان مثال هنگامی که عشایر از گرمسیر به مناطق بوانات کوچ می‌کردند، هنگام ورود به مراتع بوانات بر این اعتقاد بودند که باید دام های خود را در مراسمی به نام گوشواران (گوسفندشوران) از امراض و بلایا در امان نگه دارند. همچنین این مکان به لحاظ تحقیقات تاریخی و فرهنگی، قابل اهمیت است.

گردشگاه محمد حنفیه

این مکان، باقی‌مانده بنایی آیینی از دوران‌های پيش از اسلام و مورد احترام اهالی منطقه بوده و نزد مردم عامه به قدمگاه محمد حنفیه معروف است. وجود درختان سرسبز و خرم و چشمه‌ای زيبا که از دل تخته سنگی بزرگ جاری است، این مکان را به تفرجگاهی خوش منظره و زیبا تبدیل کرده است. گردشگاه محمد حنفيه در جنوب شهر بوانات و در دامنه کوه خاتون قرار گرفته است. به گفته باستان شناسان، قبل از اسلام، سنت هدیه دادن به الهه آب در میان مردم این مکان رواج داشته است.

صنایع دستی

قالی، گلیم، تابلو فرش و خراطی از صنایع دستی شهرستان بوانات است. کشمش، گردو، جوزقند، انگور و مویز از سوغات بوانات و آش چله، دلمه، آش اسفند و قورمه از غذاهای محلی این منطقه است.

این منطقه است.